śruby do silników zaburtowych używane

cocolino portal

Temat: Pomocy szybko
Konstrukcja i uzbrojenie [edytuj]

Okręty podwodne buduje się na trzy sposoby:

1. Dwukadłubowe - kadłub mocny jest całkowicie obudowany drugim kadłubem tzw. lekkim. (np. ORP Orzeł)
2. Półtorakadłubowe - kadłub mocny jest tylko częściowo osłonięty kadłubem lekkim. (ORP Wilk)
3. Jednokadłubowe. (ORP Dzik)

Są też wyjątki, np. radzieckie okręty atomowe - nosiciele pocisków balistycznych typu Akuła (Projekt 941, ozn. NATO Typhoon) zbudowane na bazie dwóch równoległych kadłubów naciskotrwałych obudowanych wspólnym kadłubem lekkim.

Kadłub naciskotrwały (sztywny) jest zasadniczą częścią okrętu. Zbudowany z grubych blach i podzielony na kilka przedziałów wodoszczelnych, zawiera w sobie wszystkie główne mechanizmy okrętowe. W czasie pływania przebywa w nim załoga. Od grubości jego poszycia i wytrzymałości zależy głębokość, na jaką będzie zdolny zanurzyć się okręt. Na kadłubie zabudowana jest mała nadbudówka, nazywana kioskiem, służąca do prowadzenia wachty w położeniu nawodnym i osłaniająca schowane anteny i peryskopy. W kiosku dużych okrętów podwodnych często też znajduje się specjalna kapsuła ratunkowa, umożliwiająca ewakuowanie całej załogi okrętu.

Okręt podwodny płynąc w położeniu nawodnym posiada dodatnią pływalność, więc aby mógł zejść pod wodę, konieczne jest przybranie pływalności zerowej lub ujemnej. Do tego celu służą zbiorniki balastowe, napełniane wodą zaburtową. W zależności od typu okrętu są one umieszczane albo w przestrzeni pomiędzy kadłubami (o.p. dwu- i półtorakadłubowe) lub w kadłubie naciskotrwałym (okręty jednokadłubowe). Oprócz głównych zbiorników balastowych, służących do obciążania okrętu w celu zanurzenia, o.p. ma na dziobie i rufie specjalne zbiorniki (tzw. balasty trymowe), służące do wyważania (trymowania) okrętu. Do zmiany głębokości zanurzenia okręt podwodny używa sterów głębokości. Każdy o.p. posiada dwie pary takich sterów: dziobowe (obecnie czasem umieszczane na kiosku) oraz rufowe. Stery dziobowe służą do kierowania zanurzeniem, natomiast rufowe do wyrównywania trymów.

Napęd okrętu podwodnego zależy od jego wielkości i rozwoju technologicznego państwa, w którym jest budowany. W chwili obecnej najczęściej stosuje się następujące rodzaje napędu:

* klasyczny (silniki spalinowe i elektryczne),
* atomowy.

W okrętach atomowych reaktory wytwarzają parę, która napędza turbiny. Turbiny poprzez mechaniczną przekładnię napędzają wały (wały) napędowe i śrubę (taki napęd dominuje w amerykańskim i brytyjskim budownictwie okrętowym) W innym wariancie transmisji turbiny napędzają generatory elektryczne, dostarczające energii dla silników elektrycznych napędzających śrubę (wariant stosowany na okrętach francuskich i chińskich). Układ ten eliminuje przekładnię redukcyjną, będącą źródłem hałasu. Napęd klasyczny wykorzystuje silniki spalinowe (Diesla) do poruszania okrętu na powierzchni. Są one połączone ze śrubami za pośrednictwem silników elektrycznych, które podczas marszu na powierzchni (lub tuż pod powierzchnią przy wykorzystaniu chrap) pracują jako generatory, ładując baterie akumulatorów. Po zejściu na większą głębokość okręt przechodzi na napęd elektryczny.

Do obserwacji otoczenia okrętu w zanurzeniu służą peryskopy (powietrze i powierzchnia morza), hydrolokatory (szumonamierniki - sonary pasywne) i sonary aktywne. Podczas marszu na powierzchni lub w półzanurzeniu okręt posługuje się ponadto różnego typu radarami.

Uzbrojenie okrętów podwodnych zależy od zadań stawianych przed okrętem. Tzw. okręty myśliwskie ("hunter-killer"), przeznaczone do zwalczania żeglugi nawodnej i innych okrętów podwodnych, uzbrojone są tylko w wyrzutnie torped, które z racji dostosowania do wielu zadań są dziś zwykle nazywane "wyrzutniami" - mogą być wykorzystane zarówno do strzelania torpedowego, jak i do wystrzeliwania rakietotorped, pocisków manewrujących oraz do stawiania min, a w szczególnych sytuacjach do ewakuacji załogi. Okręty uderzeniowe ("boomer") posiadają na swoim pokładzie (oprócz w.t.) wyrzutnie rakiet balistycznych z głowicami atomowymi, które mogą wystrzeliwać z położenia podwodnego, służących do niszczenia strategicznych celów na lądzie. Mniej rozpowszechnione są okręty podwodne - wyspecjalizowane nosiciele skrzydlatych pocisków rakietowych służących do zwalczania przede wszystkim dużych grup okrętów (budowane głównie w ZSRR).

Dawniej budowano także wyspecjalizowane podwodne stawiacze min, które mogły stawiać zagrody minowe bez wynurzania. Ponadto przez długi czas - do lat 50./60. XX wieku okręty podwodne uzbrajano w działa, z czego w końcu zrezygnowano, z racji niewielkich szans na wygranie pojedynku artyleryjskiego przez okręt podwodny.

Źródło: topranking.pl/922/pomocy,szybko.php



Temat: Jak mogło powstać życie? Warunek konieczny.


Pszemol wrote:
"Jemiol" <alkan@o2.plwrote in message
| Ja wykazałem na przykładzie analogii absurd twojego żądania,

Niczego nie wykazałeś - wymyśliłeś sobie absurdalny przykład,
który w ogóle nie jest z biochemią związany i osiadłeś na laurach
myśląc że cokolwiek udowodniłeś..


Zresztą dlaczego basta?
Nie jest związany z biochemią to zobacz

"Wić można przyrównać do silnika
zaburtowego, używanego przez bakterie do pływania. Była to pierwsza
prawdziwie obrotowa struktura, jaką odkryto w przyrodzie. Składa
się ona z długiego spiralnego ogona,który działa jak śruba; wirując
przesuwa się w płynie, dzięki czemu bakteria może się poruszać. Owa
śruba jest pośrednio przymocowana do wału napędowego przy pomocy
czegoś, co nazywane jest obszarem haczykowatym, który działa
jak uniwersalne łącze. Wał napędowy jest przytwierdzony do silnika,
który zasila obroty za pomocą przepływu kwasu lub jonów sodu z zewnątrz
do wewnątrz komórki. Pracujący silnik zaburtowy musi być na
stałe umocowany na motorówce; podobnie, są białka, które działają
jak stator utrzymujący wić w jednym miejscu. Inne białka funkcjonują
jak tuleje umożliwiające wałowi napędowemu przenikanie przez
membranę bakteryjną. Badania wykazały, że do wytworzenia funkcjonalnej
wici w komórce potrzeba 30-40 białek. Około połowa z nich
składa się na ukończoną strukturę wici, a pozostałe są konieczne przy
jej konstruowaniu. Jeśli zabraknie niemal któregokolwiek z tych
białek  części, która działa jak śruba, wału napędowego, haka i tak
dalej  nie zostanie zbudowana funkcjonalna wić.
Jak w przypadku pułapki na myszy, trudno zrozumieć, w jaki sposób
przesiewający przypadkowe mutacje darwinowski, gradualistyczny
proces doboru naturalnego mógł wytworzyć wić bakteryjną, ponieważ
wymaganych jest wiele części, zanim zacznie ona funkcjonować.
Sam hak lub wał napędowy nie będą działać jak urządzenie napędza-
jące. Sytuacja wygląda faktycznie o wiele gorzej, niż się wydaje z tego
pobieżnego opisu. Jest tak z kilku powodów. Po pierwsze, z funkcjonalną
wicią połączony jest skomplikowany system kontrolny, który
mówi jej, kiedy ma rotować i kiedy przestać, a czasem, kiedy się odwrócić
i obracać się w przeciwnym kierunku. Umożliwia to bakterii
poruszanie się w stronę odpowiedniego sygnału, jak i w stronę przeciwną,
zamiast w kierunku przypadkowym, co ułatwiałoby jej popłynięcie
w niewłaściwym kierunku."
Michaela J. Behe

Zegarak przy tym układzie biochemicznym to pryszcz i rzeczywiście analogia
może nie być trafna, ale z powodu niewspółmierności złożoności zegarka do
wici bakteryjnej, ale tylko w tę stronę nie odwrotnie, jak ty chciałbyś mi,
a może i innym zasugerować.

Pozdrawiam
Jemioł


Źródło: topranking.pl/1824/jak,moglo,powstac,zycie,warunek,konieczny.php